دعای کورش

روزی بزرگان ایرانی و مریدان زرتشتی از کوروش خواستند که برای ایران‌زمین دعای خیر کند، او این‌گونه دعا کرد:
خداوندا این سرزمین بزرگ، سرزمینم و مردمم را از دروغ و دروغگویی به‌دور بدار.
بعد از اتمام دعا عده‌ای در فکر فرو رفتند و از شاه ایران پرسیدند که چرا این‌گونه دعا نمودید؟
گفت: چه باید می‌گفتم؟ یکی جواب داد: برای خشک‌سالی دعا می‌نمودید؟
کوروش گفت: برای جلوگیری از خشک‌سالی ... انبارهای اذوقه و غلات می‌سازیم
دیگری این‌گونه سوال نمود: برای جلوگیری از هجوم بیگانگان دعا می‌کردید؟
جواب داد: قوای نظامی را قوی می‌سازیم و از مرزها دفاع می‌کنیم
گفتند: برای جلوگیری از سیل‌های خروشان دعا می‌کردید؟
پاسخ داد: نیرو بسیج می‌کنیم و سدهایی برای جلوگیری از هجوم سیل می‌سازیم
و همین‌گونه سوال کردند و به همین ترتیب جواب شنیدند...
تا این که یکی پرسید: منظور شما از این‌گونه دعا چه بود؟!
و کوروش تبسمی نمود و این‌گونه جواب داد:
من برای هر سوال شما جوابی قانع‌کننده آوردم ولی اگر روزی یکی از شما نزد من آید و دروغی گوید که به ضرر سرزمینم باشد من چگونه از آن با خبر گردم و اقدام نمایم؟ پس بیاییم از کسانی شویم که به راست‌گویی روی آورند و دروغ را از سرزمینمان دور سازیم... که هر عمل زشتی صورت گیرد باعث اولین آن دروغ است.

/ 0 نظر / 28 بازدید